متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
یاد باد آن روز کز لب بوی جان می‌آمدت
۲
خط بسوی خاور از هندوستان می‌آمدت
۳
هر زمان از قلب عقرب کوکبی می‌تافتت
۴
هر نفس سنبل نقاب ارغوان می‌آمدت
۵
چون خدنگ چشم جادو می‌نهادی در کمان
۶
ناوک مژگان یکایک برنشان می‌آمدت
۷
چون ز باغ عارضت هر دم بهاری می‌شکفت
۸
هر زمان مرغی بطرف گلستان می‌آمدت
۹
در چمن هر دم که چون عرعر خرامان می‌شدی
۱۰
خنده بر بالای سرو بوستان می‌آمدت
۱۱
چون جهان را برخ آرام جان می‌آمدی
۱۲
از جهان جان ندا جان و جهان می‌آمدت
۱۳
در تکلم لعل شیرینت چو می‌شد در فشان
۱۴
چشمه‌های آب حیوان از دهان می‌آمدت
۱۵
چون میان بوستان از دوستان رفتی سخن
۱۶
گاه گاهی نام خواجو بر زبان می‌آمدت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.