متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
با منت کینه و با جمله صفاست
۲
اینهم از طالع شوریدهٔ ماست
۳
راستی را صنما بی قد تو
۴
کار ما هیچ نمی‌آید راست
۵
هر گیاهی که بروید پس ازین
۶
از سر تربت ما مهر گیاست
۷
می کشم درد بامید دوا
۸
گر چه درد از قبلت عین دواست
۹
این چه بویست که ناگه بدمید
۱۰
وین چه فتنه ست که دیگر برخاست
۱۱
باز از نالهٔ مرغان سحر
۱۲
صبحدم صحن چمن پر غوغاست
۱۳
گر چه در پرورش نطفهٔ خاک
۱۴
بوی زلفت مدد باد صباست
۱۵
خیز کز نکهت انفاس نسیم
۱۶
هر سحر پیرهن غنچه قباست
۱۷
گر نه خواجوست که دور از رخ تست
۱۸
زلف هندوی تو آشفته چراست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.