غزل شمارهٔ ۷۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
طائر طوریم و خاک آستانت طور ماست
۲
پرتو نور تجلی در دل پر نور ماست
۳
ما به حور و روضهٔ رضوان نداریم التفات
۴
زانک مجلس روضهٔ رضوان و شاهد حور ماست
۵
عاقبت غیبت گزیند هر که آید در نظر
۶
وانک او غایب نگردد از نظر منظور ماست
۷
پیش ما هر روز بی او رستخیزی دیگرست
۸
و آه دلسوز نفیر و سینه نفخ صور ماست
۹
ما بدار الملک وحدت کوس شاهی می‌زنیم
۱۰
وین که بر زر می‌نویسد اشک ما منشور ماست
۱۱
کرده‌ایم از ملک هستی کنج عزلت اختیار
۱۲
وین دل ویرانه گنج و نیستی گنجور ماست
۱۳
آنک دایم در خرابات فنا ساغر کشد
۱۴
در هوای چشم مست او دل مخمور ماست
۱۵
تختگاه عشق ما داریم و از دار ایمنیم
۱۶
زانک دار از روی معنی رایت منصور ماست
۱۷
تا چو خواجو عالم رندی مسخر کرده‌ایم
۱۸
زلف ساقی دستگیر و جام می دستور ماست