متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مائیم آن گدای که سلطان گدای ماست
۲
ما زیر دست مهر و فلک زیر پای ماست
۳
تا بر در سرای شما سر نهاده‌ایم
۴
اقبال بندهٔ در دولتسرای ماست
۵
بودی بسیط خاک پر از های و هوی ما
۶
و کنون جهان ز گریه پر از های هاست ماست
۷
زین‌سان که در قفای تو از غم بسوختیم
۸
گوئی که دود سوخته‌ئی در قفای ماست
۹
تا کی زنید تیغ جفا بر شکستگان
۱۰
سهلست اگر بقای شما در فنای ماست
۱۱
گر برکشی وگر بکشی رای رای تست
۱۲
هر چیز کان نه رای تو باشد نه رای ماست
۱۳
آن کاشنای تست غریبست در جهان
۱۴
وان کو غریب گشت ز خویش آشنای ماست
۱۵
ما را اگر تو مشترییی این سعادتیست
۱۶
بنمای رخ که دیدن رویت بهای ماست
۱۷
خواجو که خاک پای گدایان کوی تست
۱۸
شاهی کند گرش تو بگوئی گدای ماست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.