متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
هیچ می‌دانی چرا اشکم ز چشم افتاده است
۲
زانک پیش هرکسی راز دلم بگشاده است
۳
کارم از دست سر زلف تو در پای اوفتاد
۴
چاره کارم بساز اکنون که کار افتاده است
۵
هر زمان از اشک میگون ساغرم پر می‌شود
۶
خون دل نوشم تو پنداری مگر کان باده است
۷
بیوفائی چون جهان دل بر تو نتوانم نهاد
۸
ای خوشا آنکس که او دل بر جهان ننهاده است
۹
حیرت اندر خامهٔ نقاش بیچونست کو
۱۰
راستی در نقش رویت داد خوبی داده است
۱۱
از سرشکت آب رویم پیش هر کس زان سبب
۱۲
بر دو چشمش جای می‌سازم که مردم زاده است
۱۳
دست کوته کن چو خواجو از جهان آزاده‌وار
۱۴
سرو تا کوتاه دستی پیشه کرد آزاده است
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.