متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
هرکه مجنون نیست از احوال لیلی غافلست
۲
وانکه مجنون را بچشم عقل بیند عاقلست
۳
قرب صوری در طریق عشق بعد معنویست
۴
عاشق ار معشوق را بی وصل بیند واصلست
۵
اهل معنی را از او صورت نمی‌بندد فراق
۶
وانکه این صورت نمی‌بندد ز معنی غافلست
۷
کی بمنزل ره بری تا نگذری از خویش ازآنک
۸
ترک هستی در ره مستی نخستین منزلست
۹
گر چه من بد نامی از میخانه حاصل کرده‌ام
۱۰
هر که از میخانه منعم می‌کند بی حاصلست
۱۱
ایکه دل با خویش داری رو بدلداری سپار
۱۲
کانکه دلداری ندارد نزد ما دور از دلست
۱۳
یاد ساحل کی کند مستغرق دریای عشق
۱۴
زانکه این معنی نداند هر که او بر ساحلست
۱۵
عاشقانرا وعظ دانا عین نادانی بود
۱۶
کانکه سرعشق را عالم نباشد جاهلست
۱۷
ترک جانان گیر خواجو یا برو جان برفشان
۱۸
ترک جان سهلست از جانان صبوری مشکلست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.