متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۸۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نشان بی نشانان بی نشانیست
۲
زبان بی زبانان بی زبانیست
۳
دوای دردمندان دردمندیست
۴
سزای مهربانان مهربانیست
۵
ورای پاسبانی پادشاهیست
۶
بجای پادشاهی پاسبانیست
۷
چو جانان سرگران باشد بپایش
۸
سبک جان در نیفشاندن گرانیست
۹
خوش آن آهوی شیرافکن که دایم
۱۰
توانائی او در ناتوانیست
۱۱
مگر پیروزهٔ خط تو خضرست
۱۲
که لعلت عین آب زندگانیست
۱۳
بلی صورت بود عنوان معنی
۱۴
نه اینصورت که سر تا سر معانیست
۱۵
سحر فریاد شب خیزان درین راه
۱۶
تو پنداری درای کاروانیست
۱۷
خط زرنگاریت بر صفحهٔ ماه
۱۸
سوادی از مثال آسمانیست
۱۹
مغان زنده دلرا خوان که در دیر
۲۰
مراد از زندخوانی زنده خوانیست
۲۱
چو خواجو آستین برعالم افشان
۲۲
که شرط رهروان دامن فشانیست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.