متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
کو دل که او بدام غمت پای بند نیست
۲
صیدی بدست کن که سرش در کمند نیست
۳
با دلبری سمتگر و سرکش فتاده‌ام
۴
کو را خبر ز حال من مستمند نیست
۵
پر می‌زند ز شوق لبش مرغ جان من
۶
عیب مگس مکن که شکیبش ز قند نیست
۷
گویند صبر در مرض عشق نافعست
۸
باری درین هوا که منم سودمند نیست
۹
گر بند می‌نهی و گرم پند می‌دهی
۱۰
هستم سزای بند ولی جای پند نیست
۱۱
هر کس که سرو گفت قدت را براستی
۱۲
او را معینست که همت بلند نیست
۱۳
تا بسته شد ز عشق تو بر دل طریق عقل
۱۴
در شهر کو کسی که کنون شهر بند نیست
۱۵
گر رد کنی مرا نکند هیچکس قبول
۱۶
زیرا که ناپسند تو کس را پسند نیست
۱۷
خواجو مگر بزخم فراقت شود قتیل
۱۸
ورنی ز ضرب تیغ تو او را گزند نیست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.