غزل شمارهٔ ۲۳۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
حیات بخش بود باده خاصه وقت صبوح
۲
که راح را بود آندم خواص جوهر روح
۳
فکنده مرغ صراحی خروش در مجلس
۴
چو بلبلان سحر در چمن بوقت صبوح
۵
مباش بی لب یاقوت و جام یاقوتی
۶
که نیست بی می و معشوق در زمانه فتوح
۷
مرا چو توبه گنه بود توبه کردم از آن
۸
که گر نکرد گناه از چه توبه کرد نصوح
۹
نوشته‌اند بر اوراق کارنامهٔ عشق
۱۰
که رند را نبود در صلاح و توبه صلوح
۱۱
مرا که از درت امید فتح بابی نیست
۱۲
در دو لختی چشمست بر رهت مفتوح
۱۳
خیال نرگس مستت چو در دلم گذرد
۱۴
شود ز خنجر خونریز او دلم مجروح
۱۵
فشاند برجگر ریش من غم تو نمک
۱۶
نبشت دفتر حسن ترا خط تو شروح
۱۷
گر آب دیده ز سر برگذشت خواجو را
۱۸
گمان مبر که بطوفان هلاک گردد نوح