غزل شمارهٔ ۳۹۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
صوفی اگرش بادهٔ صافی نچشانند
۲
صاحبنظران صوفی صافیش نخوانند
۳
بنگر که مقیمان سراپردهٔ وحدت
۴
در دیر مغان همسبق مغبچگانند
۵
رو گوش کن از زمزمهٔ ناله ناقوس
۶
آن نکته که ارباب خرد واله از آنند
۷
در حلقهٔ رندان خرابات مغان آی
۸
تا یکنفس از خویشتنت باز رهانند
۹
از کعبه چه پرسی خبر اهل حقیقت
۱۰
کاین طایفه در کوی خرابات مغانند
۱۱
از مغبچگان می‌شنوم نکتهٔ توحید
۱۲
و ارباب خرد معنی این نکته ندانند
۱۳
سر حلقهٔ رندان خرابات چو خواجوست
۱۴
زان همچو نگینش همه در حلقه نشانند