غزل شمارهٔ ۶۱۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خوشا به مجلس شوریدگان درد آشام
۲
بیاد لعل لبش نوش کرده جام مدام
۳
چنین شنیده‌ام از مفتی مسائل عشق
۴
که مرد پخته نگردد مگر ز باده خام
۵
جفا و نکبت ایام چون ز حد بگذشت
۶
بیار باده که چون باد می‌رود ایام
۷
خیال زلف و رخت گر معاونت نکند
۸
چگونه شام بصبح آورند و صبح بشام
۹
مرا ز لوح وجود این دو حرف موجودست
۱۰
دل شکسته چو جیم و قد خمیده چو لام
۱۱
اگر ببام برآیی که فرق داند کرد
۱۲
که طلعت تو کدامست و آفتاب کدام
۱۳
دمی ز وصل تو گفتم مگر به کام رسم
۱۴
دمم بکام فرو رفت و برنیامد کام
۱۵
براه بادیه هر کس که خون نکرد حلال
۱۶
حرام باد مرا و را وصال بیت حرام
۱۷
اگر بکنیت خواجو رسی قلم درکش
۱۸
که ننگ باشد ار از عاشقان برآید نام