غزل شمارهٔ ۶۷۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
نسیم زلف تو از نوبهار می‌شنوم
۲
نشان روی تو از لاله‌زار می‌شنوم
۳
ز چین زلف تو تاری مگر بدست صباست
۴
کزو شامه مشک تتار می‌شنوم
۵
بهر دیار که دور از تو می‌کنم منزل
۶
ندای عشق تو از آن دیار می‌شنوم
۷
لطیفه‌ئی که خضر نقل کرد از آب حیات
۸
از آن دو لعل لب آبدار می‌شنوم
۹
حدیث این دل شوریده بین که موی بموی
۱۰
از آن دو هندوی آشفته کار می‌شنوم
۱۱
گلی بدست نمی‌آیدم برنگ نگار
۱۲
ولی ز غالیه بوی نگار می‌شنوم
۱۳
هنوز دعوی منصور همچنان باقیست
۱۴
چرا که لاف انا الحق ز دار می‌شنوم
۱۵
اثر نماند ز فرهاد کوهکن لیکن
۱۶
صدای ناله‌اش از کوهسار می‌شنوم
۱۷
سرشک دیدهٔ خواجو که آب دجله برد
۱۸
حکایتش ز لب جویبار می‌شنوم