غزل شمارهٔ ۷۹۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مه بی مهر من ز شعر سیاه
۲
روی بنمود بامداد پگاه
۳
کرده از شام بر سحر سایه
۴
زده از مشک بر قمر خرگاه
۵
دل من در گو زنخدانش
۶
همچو یوسف فتاده در بن چاه
۷
آه کز دود دل نیارم کرد
۸
پیش آئینه جمالش آه
۹
بجز از عشق چون پناهی نیست
۱۰
برم از عشق هم بعشق پناه
۱۱
موی رویم سپید گشت و هنوز
۱۲
می‌کشد خاطرم به زلف سیاه
۱۳
شاخ وصل تو ای درخت امید
۱۴
بس بلندست و دست من کوتاه
۱۵
در شب هجر ناله‌ام همدم
۱۶
در ره عشق سایه‌ام همراه
۱۷
روز خواجو قیامتست که هست
۱۸
بر دلش بار غم چو بار گناه