غزل شمارهٔ ۹۱۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای آینه قدرت بیچون الهی
۲
نور رخت از طره شب برده سیاهی
۳
خط بر رخ زیبای تو کفرست بر اسلام
۴
رخسار و سر زلف تو شرعست و مناهی
۵
آن جسم نه جسمست که روحیست مجسم
۶
وان روی نه رویست که سریست الهی
۷
در خرمن خورشید زند آه من آتش
۸
زان در تو نگیرد که نداری رخ کاهی
۹
هر گه که خرامان شوی ای خسرو خوبان
۱۰
صد دل برود درعقبت همچو سپاهی
۱۱
خواجو سخن وصل مگو بیش که درویش
۱۲
لایق نبود بر کتفش خلعت شاهی