غزل شمارهٔ ۱۱۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مرا، گرچه ز غم جان می‌برآید
۲
غم عشقت ز جانم خوشتر آید
۳
درین تیمار گر یک دم غم تو
۴
نپرسد حال من، جانم برآید
۵
مرا شادی گهی باشد درین غم
۶
که اندوه توام از در در آید
۷
مرا یک ذره اندوه تو خوشتر
۸
که یک عالم پر از سیم و زر آید
۹
اگرچه هر کسی از غم گریزد
۱۰
مرا چون جان ، غم تو درخور آید
۱۱
مرا در سینه تاب انده تو
۱۲
بسی خوشتر ز آب کوثر آید
۱۳
چو سر در پای اندوه تو افکند
۱۴
عراقی در دو عالم بر سر آید