متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عراقی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۲۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
سر به سر از لطف جانی ای پسر
۲
خوشتر از جان چیست؟ آنی ای پسر
۳
میل دل‌ها جمله سوی روی توست
۴
رو که شیرین دلستانی ای پسر
۵
زان به چشم من درآیی هر زمان
۶
کز صفا آب روانی ای پسر
۷
از می حسن ار چه سرمستی، مکن
۸
با حریفان سرگرانی ای پسر
۹
وعده ای می ده، اگر چه کج بود
۱۰
کز بهانه درنمانی ای پسر
۱۱
بر لب خود بوسه زن، آنگه ببین
۱۲
ذوق آب زندگانی ای پسر
۱۳
زان شدم خاک درت کز جام خود
۱۴
جرعه‌ای بر من فشانی ای پسر
۱۵
از لطیفی می‌نماند کس به تو
۱۶
زان یقینم شد که جانی ای پسر
۱۷
گوش جان‌ها پر گهر در حضرتت
۱۸
کز سخن در می‌چکانی ای پسر
۱۹
در دل و چشمم، ز حسن و لطف خویش
۲۰
آشکارا و نهانی ای پسر
۲۱
نیست در عالم عراقی را دمی
۲۲
بی لب تو زندگانی ای پسر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.