غزل شمارهٔ ۱۹۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر ز شمعت چراغی افروزیم
۲
خرمن خویش را بدان سوزیم
۳
در غمت دود آن به عرش رسد
۴
آتشی، کز درون برافروزیم
۵
آفتاب جمال بر ما تاب
۶
زانکه ما بی‌رخت سیه روزیم
۷
تا ببینیم روی خوبت را
۸
از دو عالم دو دیده بردوزیم
۹
مایهٔ جان و دل براندازیم
۱۰
به ز عشقت چه مایه اندوزیم؟
۱۱
همچو طفلان به مکتب حسنت
۱۲
ابجد عشق را بیاموزیم
۱۳
در غم عشق اگر رود سر ما
۱۴
ای عراقی، برو، که بهروزیم