غزل شمارهٔ ۲۶۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
فمالی لم اطا سبع الطباقی
۲
و لم اصعد علی اعلی المراقی
۳
چرا خربندهٔ دجال باشم؟
۴
چو کردم با مسیحا هم وثاقی
۵
علی اعلی المعارج و المعالی
۶
مطاء المجد اوحی کالتراق
۷
به از هشتم بهشت آید مرا جای
۸
ورای این رواق هفت طاقی
۹
و انی لم اصرح باتحاد
۱۰
ولکن ان فنیت اکون باق
۱۱
مگو: من او و او من، نیک می‌دان
۱۲
که او را خود نباشد جفت و طاقی
۱۳
و کیف تبین فی ثیار بحر
۱۴
قطیرات جرین من السواق
۱۵
مکن فاش این سخن‌ها همچو حلاج
۱۶
بیاویزندت از دار، ای عراقی