رباعی شمارهٔ ۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای دوست، فتاد با تو حالی دل را
۲
مگذار ز لطف خویش خالی دل را
۳
زیبد به جمال تو خود بیارایی دل
۴
زیرا که تو بس لایق حالی دل را
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.