غزل شمارهٔ ۲۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هوا چکیدهٔ نورست در شب مهتاب
۲
ستاره خندهٔ حورست در شب مهتاب
۳
سپهر جام بلوری است پر می روشن
۴
زمین قلمرو نورست در شب مهتاب
۵
زمین زخندهٔ لبریز مه نمکدانی است
۶
زمانه بر سر شورست در شب مهتاب
۷
رسان به دامن صحرای بیخودی خود را
۸
که خانه دیدهٔ مورست در شب مهتاب
۹
بغیر بادهٔ روشن، نظر به هر چه کنی
۱۰
غبار چشم شعورست در شب مهتاب
۱۱
براق راهروان است روشنایی راه
۱۲
سفر ز خویش ضرورست در شب مهتاب