غزل شمارهٔ ۶۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
نه آسمان سبوکش میخانهٔ تواند
۲
در حلقهٔ تصرف پیمانهٔ تواند
۳
چندان که چشم کار کند در سواد خاک
۴
مردم خراب نرگس مستانهٔ تواند
۵
گردنکشان شیشه و افتادگان جام
۶
در زیر دست ساقی میخانهٔ تواند
۷
آن خسروان که روز بزرگی کنند خرج
۸
چون شب شود، گدای در خانهٔ تواند
۹
ما خود چه ذره‌ایم، که خورشید طلعتان
۱۰
با روی آتشین همه پروانهٔ تواند
۱۱
صائب بگو، که پرده شناسان روزگار
۱۲
از دل تمام گوش به افسانهٔ تواند