غزل شمارهٔ ۱۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چون شیشهٔ دل نه از ستم آسمان پر است
۲
مینای ما تهی است دل ما از آن پر است
۳
ای عندلیب باغ محبت گل وفا
۴
کم جو ز گلبنی که بر آن آشیان پر است
۵
خالی است گر خم فلک از بادهٔ نشاط
۶
غم نیست چون ز می خم پیر مغان پر است
۷
سرو تو را به تربیت من چه احتیاج
۸
نخل رطب فشان تو را باغبان پر است
۹
جانی نماند لیک اگر جان طلب کنی
۱۰
بهر تن ضعیف من این نیم جان پر است
۱۱
هاتف به من ز جور رقیب و جفای یار
۱۲
کم کن سخن که گوشم ازین داستان پر است