غزل شمارهٔ ۲۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
شود از باد تا شمشاد گاهی راست گاهی کج
۲
به جلوه سرو قدت باد گاهی راست گاهی کج
۳
ز بهر کندن خارا برای سجدهٔ شیرین
۴
شدی در بیستون فرهاد گاهی راست گاهی کج
۵
عجب نبود کز آهم قامتش در پیچ و تاب افتد
۶
که گردد شاخ گل از باد، گاهی راست گاهی کج
۷
تو دی میرفتی و هاتف به دنبال تو چون سایه
۸
به خاک راه میافتاد گاهی راست گاهی کج