غزل شمارهٔ ۳۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دل عشاق روا نیست که دلبر شکند
۲
گوهری کس نشنیده است که گوهر شکند
۳
بر نمیدارم از این در سر خویش ای دربان
۴
صد ره از سنگ جفای تو گرم سر شکند
دانش و پژوهش این شعر
بررسینشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیشنویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.