شمارهٔ ۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دریغ از حاجی ابراهیم آن دانای روشندل
۲
که زاد از مادر ایام با ایمان و دین توام
۳
دریغ و درد از آن شمع سحر خیزان که بود او را
۴
دلی پر آتش از ترس خدا و دیدهٔ پرنم
۵
هزار افسوس از آن نخل برومند ثمرپرور
۶
که در باغ جهانش قامت از باد اجل شد خم
۷
گرفتش دل ازین تنگ آشیان و طایر روحش
۸
به عزم گلشن فردوس بال شوق زد برهم
۹
روان شد جانب گلزار جنت زین جهان و شد
۱۰
روان از دیدهٔ احباب سیل خون ازین ماتم
۱۱
چو بیرون رفت از غمخانهٔ دنیای دون و شد
۱۲
به عشرتخانهٔ فردوس اعلی با دلی خرم
۱۳
دبیر خامه هاتف پی تاریخ فوت او
۱۴
رقم زد: شد به جنت حاجی ابراهیم از عالم