شمارهٔ ۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خان احمد دون کز ستم و ظلم پیاپی
۲
بر خلق رساندی الم و رنج دمادم
۳
آن فتنهٔ عالم که ز ظلم و ستمش بود
۴
بس سینه پر از آتش و بس دیده پر از نم
۵
نزدیک به آن شد که زهم ریزد و پاشد
۶
از فتنهٔ او سلسلهٔ عالم و آدم
۷
صد شکر که شد کشته به خواری و ز قتلش
۸
پر گشت ز شادی دل خلقی، تهی از غم
۹
چون بهر مکافات و سزای عمل خویش
۱۰
بربست به آهنگ سقر رخت ز عالم
۱۱
بودم پی تاریخ که پیر خردم گفت
۱۲
بنویس که خان احمد دون شد به جهنم