شمارهٔ ۴۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
میرزا صادق که پیش قامتش
۲
سرو باشد چون نهال کوتهی
۳
آنکه از نورالهی روی اوست
۴
آگهی بخش دل هر آگهی
۵
کوکب بخت بلند بی‌زوال
۶
پیش پا بگذاشتش روشن رهی
۷
بست عقد ازدواج و اتصال
۸
با درخشان مهری و تابان مهی
۹
چون به شادی و نشاط آن هر دو یار
۱۰
همنشین گشتند در خلوت‌گهی
۱۱
عقل با هاتف پی تاریخ آن
۱۲
گفت مهری مجتمع شد با مهی