Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
هاتف اصفهانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۴۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
هزار حیف که از گلشن جهان آخر
۲
چو گل به باد خزان رفت میرزامهدی
۳
فروغ محفل آل رسول بود و دریغ
۴
که شمع‌سان ز میان رفت میرزامهدی
۵
ز الفت تن خاکی ملول شد جانش
۶
به سوی عالم جان رفت میرزامهدی
۷
هوای قصر جنان کرد از جهان خراب
۸
به آن خجسته مکان رفت میرزامهدی
۹
به حیرتم چه شنید از فسانهٔ ایام
۱۰
که خوش به خواب گران رفت میرزامهدی
۱۱
غرض چو جانب عشر تسرای خلدبرین
۱۲
ز بزم همنفسان رفت میرزامهدی
۱۳
رقم زد از پی تاریخ رحلتش هاتف
۱۴
به بزمگاه جنان رفت میرزامهدی

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.