رباعی شمارهٔ ۱۴۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چون حاصل عمر تو فریبی و دمیست
۲
زو داد مکن گرت به هر دم ستمیست
۳
مغرور مشو بخود که اصل من و تو
۴
گردی و شراری و نسیمی و نمیست
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.