حافظ · رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گفتی که تو را شوم مدار اندیشه
۲
دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه
۳
کو صبر و چه دل، کنچه دلش می‌خوانند
۴
یک قطرهٔ خون است و هزار اندیشه

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.