متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · قطعات

قطعه شمارهٔ ۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
قوت شاعرهٔ من سحر از فرط ملال
۲
متنفر شده از بنده گریزان میرفت
۳
نقش خوارزم و خیال لب جیحون می‌بست
۴
با هزاران گله از ملک سلیمان می‌رفت
۵
می‌شد آن کس که جز او جان سخن کس نشناخت
۶
من همی‌دیدم و از کالبدم جان می‌رفت
۷
چون همی‌گفتمش ای مونس دیرینهٔ من
۸
سخت می‌گفت و دل‌آزرده و گریان می‌رفت
۹
گفتم اکنون سخن خوش که بگوید با من
۱۰
کان شکر لهجهٔ خوشخوان خوش الحان می‌رفت
۱۱
لابه بسیار نمودم که مرو سود نداشت
۱۲
زانکه کار از نظر رحمت سلطان می‌رفت
۱۳
پادشاها ز سر لطف و کرم بازش خوان
۱۴
چه کند سوخته از غایت حرمان می‌رفت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.