قطعه شمارهٔ ۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دادگرا تو را فلک جرعه کش پیاله باد
۲
دشمن دل سیاه تو غرقه به خون چو لاله باد
۳
ذروهٔ کاخ رتبتت راست ز فرط ارتفاع
۴
راهروان وهم را راه هزار ساله باد
۵
ای مه برج منزلت چشم و چراغ عالمی
۶
بادهٔ صاف دایمت در قدح و پیاله باد
۷
چون به هوای مدحتت زهره شود ترانهساز
۸
حاسدت از سماع آن محروم آه و ناله باد
۹
نه طبق سپهر و آن قرصهٔ ماه و خور که هست
۱۰
بر لب خوان قسمتت سهلترین نواله باد
۱۱
دختر فکر بکر من محرم مدحت تو شد
۱۲
مهر چنان عروس را هم به کفت حواله باد