غزل ۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
نوبهار و رسم او ناپایدار است ای حکیم!
۲
گلشن طبع تو جاویدان بهار است، ای حکیم!
۳
آن بهاری کاعتدالش ز آفتاب حکمت است
۴
از نسیم مهرگانی برکنار است، ای حکیم!
۵
نوبهار فرخ بلخ و بهارستان گنگ
۶
در بر گلخانهٔ طبع تو خار است، ای حکیم!
۷
نافهٔ چین است مشکین خامهات کآثار وی
۸
مشکبیز و مشکریز و مشکبار است، ای حکیم!
۹
یا مگر دریاست با آب مدادت تعبیه
۱۰
کاین چنین گفتار نغزت آبدار است؟ ای حکیم!
۱۱
حکمت ار میکرد فخر از روزگار بوعلی
۱۲
اینک آثار تو فخر روزگار است، ای حکیم!
۱۳
مدح این بیدولتان عار است دانا را ولیک
۱۴
چون تویی را مدح گفتن افتخار است، ای حکیم!