ملک‌الشعرای بهار · گزیده اشعار

قصیدهٔ ۱۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بهارا! بهل تا گیاهی برآید
۲
درخشی ز ابر سیاهی برآید
۳
در این تیرگی صبر کن شام غم را
۴
که از دامن شرق ماهی برآید
۵
بمان تا در این ژرف یخزار تیره
۶
به نیروی خورشید راهی برآید
۷
وطن چاهسار است و بند عزیزان
۸
بمان تا عزیزی ز چاهی برآید
۹
به بیداد بدخواه امروز سر کن
۱۰
که روز دگر دادخواهی برآید
۱۱
بر این خاک تیغ دلیری بجنبد
۱۲
وز این دشت گرد سپاهی برآید
۱۳
ز دست کس ار هیچ ناید صوابی
۱۴
بهل تا ز دستی گناهی برآید
۱۵
مگر از گناهی بلایی بخیزد
۱۶
مگر از بلایی رفاهی برآید
۱۷
مگر از میان بلا گرمگاهی
۱۸
ز حلقوم مظلوم آهی برآید
۱۹
مگر ز آه مظلوم گردی بخیزد
۲۰
وز آن گرد، صاحب کلاهی برآید

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.