متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
محتشم کاشانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در عین وصل جز من راضی به مرگ خود کیست
۲
صد رشک تا سبب نیست با خود درین صدد کیست
۳
یاران مدد نمودند در صلح غیر با او
۴
اکنون کسی که در جنگ ما را کند مدد کیست
۵
حرفی که گر بگویم گردد سیه زبانم
۶
جز خامه آن که با او گوید بشد و مد کیست
۷
آن کس که کرده صد جا بدگوئی تو نیک است
۸
ای بد ز نیک نشناس گر نیک اوست بد کیست
۹
بر نقد عصمت خود بنگر خط خطا را
۱۰
آنگه ببین به نامت این سکه آن که زد کیست
۱۱
جز من که غیرتم کرد راضی به دوری تو
۱۲
آن کس که دور خواهد جان خود از جسد کیست
۱۳
این وصل بی‌بها را من می‌دهم به هجران
۱۴
یاران کسی که دارد بر محتشم حسد کیست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.