متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
محتشم کاشانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۵۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
شدم از گریه نابینا چراغ دیدهٔ من کو
۲
سیه گزدید بزمم شمع مجلس دیدهٔ من کو
۳
عنان بخت هر بی دل که بینی دلبری دارد
۴
نگهدار عنان بخت بر گردیدهٔ من کو
۵
به میزان نظر طور بتان را جمله سنجیدم
۶
ندیدم یک کران تمکین بت سنجیدهٔ من کو
۷
بود دامن به دست صد خس این گلهای رعنا را
۸
گل یکرنگ دامن از خسان برچیدهٔ من کو
۹
چو مجنونی ببینی در بیابانها بپرس ای مه
۱۰
که مجنون بیابان گرد محنت دیدهٔ من کو
۱۱
چو ناوک خورده صیدی را تنی بسمل بگو با خود
۱۲
که صید زخمی در خاک و خون غلطیدهٔ من کو
۱۳
ز اشک محتشم افتاد شور اندر جهان بی تو
۱۴
تو خود هرگز نگفتی عاشق شوریدهٔ من کو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.