غزل شمارهٔ ۲۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چو افکنده ببیند در خون تنم را
۲
کنید آفرین ترک صید افکنم را
۳
نیاید گر از دیده سیلی دمادم
۴
که شوید ز آلودگی دامنم را
۵
ور از خاک آتش علم برنیاید
۶
که هر شام روشن کند مدفنم را
۷
به فانوس تن گر رسد گرمی دل
۸
بسوزد بر اندام پیراهنم را
۹
زغم چون گریزم که پیوسته دارد
۱۰
چو پیراهن این فتنه پیرامنم را
۱۱
مشرف کن ای ماه اوج سعادت
۱۲
ز مسکین نوازی شبی مسکنم را
۱۳
ز دمهای بدگو مشو گرم قتلم
۱۴
بهر بادی آتش مزن خرمنم را
۱۵
نیم محتشم خالی از ناله چون نی
۱۶
که خوش دارد او شیوهٔ شیونم را