متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
محتشم کاشانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۹۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مدعی که آتش اعراض فروزندهٔ توست
۲
مدعای دل او سوختن بندهٔ توست
۳
گر کنی پرسش و بی جرم بود چون باشد
۴
تهمت آلود گنه کاین همه شرمندهٔ توست
۵
آن که افکنده به همت دو جهان را ز نظر
۶
این گمان می‌کندش کز نظر افکندهٔ توست
۷
کم مبادا که طراوت ده باغ طربست
۸
گریهٔ بنده که آب چمن خندهٔ توست
۹
محتشم کز چمن وصل تواش رانده فلک
۱۰
بندهٔ ریشهٔ امید ز دل کندهٔ توست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.