غزل شمارهٔ ۱۰۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
رفته مهر از شکرت در شکرستان تو کیست
۲
ما زدوریم مگس ران مگس خوان تو کیست
۳
من ز سودای تو دیوانهٔ صحرا گردم
۴
بندی سلسلهٔ زلف پریشان تو کیست
۵
نغمهٔ سنج تیرت منم از یک سر تیر
۶
سینه آماج کن ناوک پران تو کیست
۷
من خود از زخم غمت می‌شکفانم گل داغ
۸
به سر شک آبده خنجر مژگان تو کیست
۹
دامن آلاست ز اشک من مجنون درو دشت
۱۰
اشک پالای خود از گوشهٔ دامان تو کیست
۱۱
محتشم را نده بزمت شده از نادانی
۱۲
همدم انجمن آرای سخندان تو کیست