غزل شمارهٔ ۸۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
۲
که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت
۳
من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
۴
هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت
۵
همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست
۶
همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت
۷
سر تسلیم من و خشت در میکده‌ها
۸
مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت
۹
ناامیدم مکن از سابقه لطف ازل
۱۰
تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت
۱۱
نه من از پرده تقوا به درافتادم و بس
۱۲
پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت
۱۳
حافظا روز اجل گر به کف آری جامی
۱۴
یک سر از کوی خرابات برندت به بهشت