غزل شمارهٔ ۳۵۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دارم از طبع ستم خیز تو حظی و چه حظ
۲
وز عتاب شعف آمیز تو حظی و چه حظ
۳
می‌کنم با نفس آمیز نگه‌های عجب
۴
از نگاه غضب‌آمیز تو حظی و چه حظ
۵
آن که وی جرعه‌کش بزم تو بود امشب داشت
۶
پیش اغیار به پرهیز تو حظی و چه حظ
۷
نیم بسمل شده تیغ تغافل امروز
۸
می‌کند از نگه تیز تو حظی و چه حظ
۹
دل که از شوق کلام تو کبابست کباب
۱۰
دارد از لعل نمک ریز تو حظی و چه حظ
۱۱
وقت تغییر عذارت که شد آزرده رقیب
۱۲
کردم از سبزهٔ نوخیز تو حظی و چه حظ
۱۳
محتشم را که به یک موی دل آویخته‌ای
۱۴
دارد از موی دلاویز تو حظی و چه حظ