متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت
۲
آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت
۳
تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین
۴
کس واقف ما نیست که از دیده چه‌ها رفت
۵
بر شمع نرفت از گذر آتش دل دوش
۶
آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت
۷
دور از رخ تو دم به دم از گوشه چشمم
۸
سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت
۹
از پای فتادیم چو آمد غم هجران
۱۰
در درد بمردیم چو از دست دوا رفت
۱۱
دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت
۱۲
عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت
۱۳
احرام چه بندیم چو آن قبله نه این جاست
۱۴
در سعی چه کوشیم چو از مروه صفا رفت
۱۵
دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید
۱۶
هیهات که رنج تو ز قانون شفا رفت
۱۷
ای دوست به پرسیدن حافظ قدمی نه
۱۸
زان پیش که گویند که از دار فنا رفت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.