غزل شمارهٔ ۳۸۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر پردهٔ گردون ز سرشگم نکشد نم
۲
میسوزمش از صاعقه آه به یکدم
۳
گر سر فنی از تن چون موی من ای شوخ
۴
مهرت ز دل من سر موئی نشود کم
۵
چون موی توام در دو جهان جهان روی سیه باد
۶
گر یک سر موی تو فروشم به دو عالم
۷
گر دم به دمم گریه گلو گیر نگردد
۸
در نه فلک آتش زنم از آه دمادم
۹
ای جای دلنشین تو مهمان سرای چشم
۱۰
یک دم چراغ دل شو و بنشین به جای چشم