متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت
۲
بنگر که از کجا به کجا می‌فرستمت
۳
حیف است طایری چو تو در خاکدان غم
۴
زین جا به آشیان وفا می‌فرستمت
۵
در راه عشق مرحله قرب و بعد نیست
۶
می‌بینمت عیان و دعا می‌فرستمت
۷
هر صبح و شام قافله‌ای از دعای خیر
۸
در صحبت شمال و صبا می‌فرستمت
۹
تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب
۱۰
جان عزیز خود به نوا می‌فرستمت
۱۱
ای غایب از نظر که شدی همنشین دل
۱۲
می‌گویمت دعا و ثنا می‌فرستمت
۱۳
در روی خود تفرج صنع خدای کن
۱۴
کآیینهٔ خدای نما می‌فرستمت
۱۵
تا مطربان ز شوق منت آگهی دهند
۱۶
قول و غزل به ساز و نوا می‌فرستمت
۱۷
ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت
۱۸
با درد صبر کن که دوا می‌فرستمت
۱۹
حافظ سرود مجلس ما ذکر خیر توست
۲۰
بشتاب هان که اسب و قبا می‌فرستمت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.