غزل شمارهٔ ۵۰۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ز دیده در دلم ای سرو دل ربا بنشین
۲
نشیمنی است ز مردم تهی بیا بنشین
۳
تو شاه حسنی و خلوت سرای توست دلم
۴
هزار سال به دولت درین سرا بنشین
۵
دو منزلند دل و دیده هر دو خانهٔ تو
۶
چه حاجتست که من گویمت کجا بنشین
۷
تو ماه مجلس ما شو به صد طرب گو شمع
۸
به گوشه‌ای رو و زاری کنان ز ما بنشین
۹
خوشست صحبت شاه و گدا به خلوت انس
۱۰
تو شاه محترمی با من گدا بنشین