متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دل من در هوای روی فرخ
۲
بود آشفته همچون موی فرخ
۳
بجز هندوی زلفش هیچ کس نیست
۴
که برخوردار شد از روی فرخ
۵
سیاهی نیکبخت است آن که دایم
۶
بود همراز و هم زانوی فرخ
۷
شود چون بید لرزان سرو آزاد
۸
اگر بیند قد دلجوی فرخ
۹
بده ساقی شراب ارغوانی
۱۰
به یاد نرگس جادوی فرخ
۱۱
دوتا شد قامتم همچون کمانی
۱۲
ز غم پیوسته چون ابروی فرخ
۱۳
نسیم مشک تاتاری خجل کرد
۱۴
شمیم زلف عنبربوی فرخ
۱۵
اگر میل دل هر کس به جایست
۱۶
بود میل دل من سوی فرخ
۱۷
غلام همت آنم که باشد
۱۸
چو حافظ بنده و هندوی فرخ
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.