شیخ بهایی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
یکدمک با خود آ، ببین چه کسی
۲
از که دوری و با که هم نفسی
۳
جور کم، به ز لطف کم باشد
۴
که نمک بر جراحتم پاشد
۵
جور کم، بوی لطف آید از او
۶
لطف کم، محض جور زاید از او
۷
لطف دلدار اینقدر باید
۸
که رقیبی از او به رشک آید

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.