متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شیخ بهایی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
روح بخشی، ای نسیم صبحدم
۲
خود مگر می‌آیی از ملک عجم
۳
تازه گردید از تو درد اشتیاق
۴
می‌رسی گویا ز اقلیم عراق
۵
مردهٔ صد ساله یابد از تو جان
۶
تو مگر کردی گذر از اصفهان
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.