رباعی شمارهٔ ۱۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تا منزل آدمی سرای دنیاست
۲
کارش همه جرم و کار حق، لطف و عطاست
۳
خوش باش که آن سرا چنین خواهد بود
۴
سالی که نکوست، از بهارش پیداست
دانش و پژوهش این شعر
بررسینشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیشنویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.