غزل شمارهٔ ۱۴۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چه مستیست ندانم که رو به ما آورد
۲
که بود ساقی و این باده از کجا آورد
۳
تو نیز باده به چنگ آر و راه صحرا گیر
۴
که مرغ نغمه سرا ساز خوش نوا آورد
۵
دلا چو غنچه شکایت ز کار بسته مکن
۶
که باد صبح نسیم گره گشا آورد
۷
رسیدن گل و نسرین به خیر و خوبی باد
۸
بنفشه شاد و کش آمد سمن صفا آورد
۹
صبا به خوش خبری هدهد سلیمان است
۱۰
که مژده طرب از گلشن سبا آورد
۱۱
علاج ضعف دل ما کرشمه ساقیست
۱۲
برآر سر که طبیب آمد و دوا آورد
۱۳
مرید پیر مغانم ز من مرنج ای شیخ
۱۴
چرا که وعده تو کردی و او به جا آورد
۱۵
به تنگ چشمی آن ترک لشکری نازم
۱۶
که حمله بر من درویش یک قبا آورد
۱۷
فلک غلامی حافظ کنون به طوع کند
۱۸
که التجا به در دولت شما آورد